Showing posts with label Psychology. Show all posts
Showing posts with label Psychology. Show all posts

Tuesday, April 05, 2022

നമ്മളെങ്ങനെയാണ് നേതാക്കളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്?

 നമ്മളെങ്ങനെയാണ് നേതാക്കളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്?
അല്ലെങ്കിൽ ആളുകൾ എങ്ങനെയാണ് നേതാക്കളും തീരുമാനമെടുക്കുന്നവരും സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നവരും (influencers) ഒക്കെ ആവുന്നത്?

നേതൃ സ്ഥാനങ്ങളിൽ (രാഷ്ട്രീയത്തിലും, മതത്തിലും, കോർപ്പറേറ്റ് ലോകത്തും, കലാരംഗത്തും ഒക്കെ) എത്തുന്ന മനുഷ്യർ പലരും ആ പണിക്ക് കൊള്ളാത്തവരാവും, എന്നു മാത്രമല്ല ചിലരെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ അടിമുടി നാശമാക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും മറ്റും എത്തിപ്പെടുന്ന ഇത്തരക്കാർ ചെയ്യുന്ന ദ്രോഹം തലമുറകളോളം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യാം.

ആളുകളുടെ നേതൃപാടവം (മറ്റ് കഴിവുകളും) വിലയിരുത്തുന്നതിൽ നമുക്ക് പൊതുവെ ചില പിഴവുകൾ സംഭവിക്കാറുണ്ട്. ഒന്ന് ആത്മവിശ്വാസത്തെ (confidence) കഴിവായി (competence) തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നതാണ്. പക്ഷേ ഇവ രണ്ടും തമ്മിൽ അത്തരമൊരു ബന്ധം ഇല്ലെന്നാണ് തെളിവുകൾ പറയുന്നത്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ അമിത ആത്മവിശ്വാസം കഴിവില്ലായ്മയ്ക്കും ആത്മാരാധനയ്ക്കും (narcissism) ഒക്കെയുള്ള മറയും ആയിരിക്കും.

വ്യക്തിപ്രഭാവം അഥവാ കരിസ്മയോടുള്ള നമ്മുടെ പ്രതിപത്തിയാണ് മറ്റൊരു കെണി. നല്ല നേതാക്കൾ ഈ so-called കരിസ്മ ഉള്ളവരാവണം എന്ന പൊതുബോധം മാസ് മീഡിയുടെയും ഇന്റർനെറ്റ്/സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെയും വളർച്ചയോടെ വളരെ ശക്തമായിട്ടുണ്ട്. വ്യക്തിപ്രഭാവത്തിന്റ മറ ഉപയോഗിച്ച് 'നിർമ്മിച്ചെടുത്ത' നേതാക്കൾ എത്രമാത്രം ദോഷം ചെയ്യാം എന്നത് നാം നേരിട്ടറിഞ്ഞു വരികയാണല്ലോ. ഇത്തരം ഷോമാൻമാരെ അപേക്ഷിച്ച് നല്ല നേതൃപാടവമുള്ള മനുഷ്യർ പലപ്പോഴും പ്രകടനപരത തീരെ കുറവുള്ളവരാവും. നമുക്ക് കണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നും അവർക്ക് തരാനുണ്ടാവണമെന്നില്ല.

ആത്മാരാധന (Narcissism) ഉള്ളവർക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ അംഗീകാരം (ആരാധനയും) വേഗത്തിൽ പിടിച്ചു പറ്റാനുള്ള കഴിവും ഇതേപോലെ മറ്റൊരു കെണിയാണ്. നാർസിസ്സിറ്റുകൾക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ മേലുള്ള ഈ സ്വാധീനം ഒരുപാടു കാലം നിലനിൽക്കില്ലെങ്കിലും അവർക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അവർ വേഗം തന്നെ നേടിയിട്ടുണ്ടാവും. മറ്റുള്ളവരെ ചവിട്ടിമെതിച്ചും ഇല്ലാതാക്കിയും ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ എത്തുന്ന ഇവർ പലപ്പോഴും വിനാശകാരികളായി മാറും. അപ്പോഴും അവരെ പുകഴ്ത്താൻ നമ്മളിൽ പലരും ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. "എത്ര കൊള്ളരുതാത്തവൻ ആയാലെന്താ, അയാൾ ഇത്രയുമൊക്കെ എത്തിയില്ലേ" എന്നൊക്കെ നമ്മൾ ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യും.

എന്താണ് നാം ശരിക്കും ചെയ്യേണ്ടത്?

വ്യക്തിപ്രഭാവത്തിനും സൗന്ദര്യത്തിനും വാക്ചാതുരിക്കും ഒക്കെ മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന ചില ഗുണങ്ങൾ (ആത്മാർത്ഥത, ബൗദ്ധിക വിനയം (intellectual humility), വൈകാരിക അച്ചടക്കം (emotion regulation) തുടങ്ങിയവ) ഉള്ള ആളുകളെ വിശ്വാസത്തിലെടുത്ത് ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഏൽപ്പിക്കുന്ന ശീലം ഉണ്ടാക്കുക എന്നതാണ് ഒരു പ്രധാന കാര്യം.

ആളുകളെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ സഹജവാസനകൾക്ക് (instincts/hunches) പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാതിരിക്കുക എന്നതും പ്രധാനമാണ്. യുക്തിസഹമെന്ന് നമുക്കു തോന്നുന്ന പല തീരുമാനങ്ങളും ചിന്താവൈകല്യങ്ങളുടെ (Cognitive Biases) സൃഷ്ടിയാവാം എന്നത് എപ്പോഴും ഓർക്കുക.

പിന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ട തീരുമാനങ്ങൾ ഒക്കെ എടുക്കുമ്പോൾ വേണമെങ്കിൽ ഒരു കൺസൾട്ടിങ്ങ് സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ സേവനം തേടാവുന്നതാണ് 😊😊😊


Sunday, November 21, 2021

എന്തുകൊണ്ടാണ് സൈക്കോളജിയിൽ പെരുമാറ്റച്ചട്ടം (Code of Conduct and Ethics) വേണ്ടത്?

 ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റും അവരുടെ സേവന ഉപഭോക്താവും (client) തമ്മിൽ ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു അധികാര വ്യത്യാസം (power imbalance) ഉണ്ട്. പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്ന മേഖല അനുസരിച്ച് (ക്ലിനിക്കൽ, കൗൺസലിങ്, സ്പോർട്സ്, കോച്ചിംഗ്, കൺസൾട്ടിംഗ്, ഇൻഡസ്ട്രിയൽ etc) ഇതിൽ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ ഉണ്ടാകാം എന്നു മാത്രം.

തന്നെപ്പറ്റിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറയുകയും തന്റെ ഏറ്റവും vulnerable ആയ വശങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുവഴി ക്ലയന്റ് സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ മേൽ ചില അധികാരങ്ങൾ (ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും) ഏൽപ്പിച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. അവ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ക്ലയന്റിന്റെ ഗുണത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുക (act in the best interest of the client), ക്ലയന്റിന്റെ ശരിയായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാൻ അവരെ സഹായിക്കുക (promoting client goals), ക്ലയന്റിന്റെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക (protecting client rights), പരമാവധി നന്മ ചെയ്യുകയും, പരമാവധി ഹാനി ഒഴിവാക്കുകയും (maximising good and minimizing harm) ഇതൊക്കെ ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ ധാർമികമായ കടമകളിൽ പെടുന്നു.

സൈക്കോളജിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതാണ്ട് എല്ലാ പ്രൊഫഷനുകളിലും അതത് നാട്ടിലെ പ്രൊഫഷണൽ സംഘടനകൾ പെരുമാറ്റച്ചട്ടങ്ങൾ (Codes of Conduct) ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. ഈ സംഘടനകളിൽ അംഗങ്ങളായുള്ളവർ അവയ്ക്കനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം എന്ന് നിഷ്കർഷിക്കാറുമുണ്ട്. സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾ പെരുമാറ്റച്ചട്ടത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പരാതി ഉയർന്നാൽ സംഘടനകൾ ആ പരാതി അന്വേഷിക്കുകയും തെറ്റായ പെരുമാറ്റം നടത്തിയ ആളെ താക്കീത് ചെയ്യുക, ലൈസൻസിങ്ങ് സംവിധാനം ഉള്ള ഇടങ്ങളിൽ (ഇന്റ്യയിൽ ലൈസൻസിങ്ങ് ഇല്ല) ലൈസൻസ് മരവിപ്പിക്കുകയോ റദ്ദാക്കുകയോ ചെയ്യുക, അംഗത്വത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കുക, സാധ്യമെങ്കിൽ നിയമനടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയോ, ബാധിക്കപ്പെട്ട ക്ലയന്റിനെ അതിന് സഹായിക്കുകയോ ചെയ്യുക തുടങ്ങിയ നടപടികൾ എടുക്കുകയും അവ പരസ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് പതിവ്.

പ്രൊഫഷണൽ സംഘടനാതലത്തിൽ ഇത്തരം നടപടികൾ ആവശ്യമായി വരുന്നതിന് ഒരു കാരണം, പെരുമാറ്റച്ചട്ടങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായ പ്രവർത്തികൾ പലതും സിവിൽ/ക്രിമിനൽ നിയമ സംവിധാനത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നവ ആവണമെന്നില്ല എന്നതാണ്. ക്ലയന്റിന്റെ സ്വകാര്യതയും അന്തസ്സും ആയി ബന്ധപ്പെട്ടതും, ഫീസുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതും, അങ്ങനെ പല കാര്യങ്ങളും അതത് പ്രൊഫഷന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പരിശോധിച്ച് ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തേണ്ടവയാവാം. രാജ്യത്തെ ശിക്ഷാ നിയമത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്ന കാര്യങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് കൈമാറുകയും ചെയ്യണം.

നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് മിക്ക സൈക്കോളജി പ്രൊഫഷനുകൾക്കും പൊതു പ്രൊഫഷണൽ സംഘടനകൾ ഇല്ല എന്നാണറിവ്. ഉള്ള സംഘടനകൾ തന്നെ പെരുമാറ്റച്ചട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും, പരസ്യപ്പെടുത്തുകയും, അവ കർശനമായി പാലിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരു താല്പര്യവും കാണിക്കുന്നതായി ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ വർഷം മാർച്ചിൽ പാർലമെന്റ് പാസ്സാക്കിയ National Commission for Allied and Healthcare Professions Act പ്രകാരം സർക്കാർ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യുന്ന ഒരു അവിയൽ രൂപമുള്ള ദേശീയ കമ്മീഷൻ ആവും സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾക്കുള്ള പെരുമാറ്റച്ചട്ടം ഉണ്ടാക്കുന്നത്. Something is Better Than Nothing തത്വം വെച്ച് ഇതിനെ ഈ ദിശയിലുള്ള ഒരു നല്ല നീക്കമായി കാണാം. പക്ഷേ ആ നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന പോലെ, നിയമത്തിന് പ്രസിഡണ്ടിന്റെ അംഗീകാരം കിട്ടി 60 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നിലവിൽ വരേണ്ട ഇടക്കാല കമ്മീഷൻ ഇപ്പോഴും കടലാസിൽ തന്നെ ഉറങ്ങുന്നു എന്നാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

സിനിമകളിലും 'കോമഡി' പരിപാടികളിലും സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾക്കുള്ള കോമാളി പരിവേഷത്തോടൊപ്പം പുതിയതായി ക്രിമിനൽ പട്ടം കൂടി ചാർത്തി കിട്ടാതിരിക്കാൻ സൈക്കോളജി രംഗത്തുള്ളവർ മുൻകൈ എടുക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.


Saturday, November 20, 2021

APA Ethical Principles of Psychologists and Code of Conduct

 

Portions of the American Psychological Association's 'Ethical Principles of Psychologists and Code of Conduct' relevant to the sexual conduct of Psychologists.
**Sexual Harassment**
Psychologists do not engage in sexual harassment.
Sexual harassment is sexual solicitation, physical advances, or verbal or nonverbal conduct that is sexual in nature, that occurs in connection with the psychologist’s activities or roles as a psychologist, and that either
(1) is unwelcome, is offensive, or creates a hostile workplace or educational environment, and the psychologist knows or is told this or
(2) is sufficiently severe or intense to be abusive to a reasonable person in the context.
Sexual harassment can consist of a single intense or severe act or of multiple persistent or pervasive acts.
**Other Harassment**
Psychologists do not knowingly engage in behavior that is harassing or demeaning to persons with whom they interact in their work based on factors such as those persons’ age, gender, gender identity, race, ethnicity, culture, national origin, religion, sexual orientation, disability, language, or socioeconomic status.
**Exploitative Relationships**
Psychologists do not exploit persons over whom they have supervisory, evaluative or other authority such as clients/patients, students, supervisees, research participants, and employees
**Sexual Relationships with Students and Supervisees**
Psychologists do not engage in sexual relationships with students or supervisees who are in their department, agency, or training center or over whom psychologists have or are likely to have evaluative authority.
Psychologists do not engage in sexual intimacies with current therapy clients/patients
Psychologists do not engage in sexual intimacies with individuals they know to be close relatives, guardians, or significant others of current clients/patients. Psychologists do not terminate therapy to circumvent this standard.
Psychologists do not accept as therapy clients/patients persons with whom they have engaged in sexual intimacies.
Psychologists do not engage in sexual intimacies with former clients/patients for at least two years after cessation or termination of therapy
Psychologists do not engage in sexual intimacies with former clients/patients even after a two-year interval except in the most unusual circumstances. Psychologists who engage in such activity after the two years following cessation or termination of therapy and of having no sexual contact with the former client/patient bear the burden of demonstrating that there has been no exploitation, in light of all relevant factors.
**Multiple Relationships**
A multiple relationship occurs when a psychologist is in a professional role with a person and
(1) at the same time is in another role with the same person,
(2) at the same time is in a relationship with a person closely associated with or related to the person with whom the psychologist has the professional relationship, or
(3) promises to enter into another relationship in the future with the person or a person closely associated with or related to the person.

Wednesday, November 03, 2021

കേശവൻ മാമൻ പ്രതിഭാസം QAnon, Conspirituality, and our Uncertain Times

 

ഇൻറർനെറ്റിന്റെയും സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെയും വരവിനുശേഷം ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ അനിശ്ചിതാവസ്ഥയാണ് കോവിഡ് കാലത്ത് നാം നേരിട്ടത്. അനിശ്ചിതാവസ്ഥകൾ ഗൂഢാലോചനാ സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് പടർന്നു പിടിക്കാൻ പറ്റിയ അന്തരീക്ഷം ഒരുക്കും. തീ പോലെ പടരുന്ന ഇത്തരം ഗൂഢാലോചനാ സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും ശാസ്ത്ര വിരുദ്ധതയെയും ഒക്കെ തങ്ങൾക്ക് വളരാനുള്ള ഇന്ധനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ വരവു കൂടി ആകുമ്പോൾ ഭീഷണമായ ഒരു അവസ്ഥയാണ് ഉണ്ടാവുന്നത്.
സാധാരണഗതിയിൽ എളുപ്പം ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ ഇരയാവാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത ആളുകളും കോവിഡ് കാലത്ത് ഇത്തരം ചതിക്കുഴികളിൽ പെടുന്നു എന്നാണ് കാണുന്നത്. പൊതുവെ വലതുപക്ഷ വീക്ഷണക്കാരല്ലാത്ത, ജൈവ ഭക്ഷണ പ്രിയരും സമാന്തര ചികിത്സാ പ്രിയരും ആത്മീയതയിൽ തൽപരരും ഒക്കെയായ ആളുകളും QAnon പോലെയുള്ള അസംബന്ധ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ പിടിയിൽ അകപ്പെടുന്ന പ്രതിഭാസമാണ് Conspirituality.
 
ഈ വിഷയം പോഡ്കാസ്റ്റ് ആയി സംസാരിച്ചത്
 
https://anchor.fm/dr-chinchu-c/episodes/Conspirituality--QAnon--and-Uncertainties-e19n3s0
 
https://hubhopper.com/episode/qanon-conspirituality-and-our-uncertain-times-1635943103

Thursday, October 14, 2021

എന്താണ് മാനസികാരോഗ്യം?

 

1. എന്താണ് മാനസികാരോഗ്യം?

മാനസിക രോഗങ്ങളില്ലാത്ത അവസ്ഥ മാത്രമല്ല മാനസികാരോഗ്യം. നമുക്ക് സ്വന്തം കഴിവുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, സൃഷ്ടിപരമായി പ്രവർത്തിക്കാനും, ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെ നേരിടാനും, ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹത്തിന് ഗുണകരമായ സംഭാവനകൾ നൽകാനും കഴിയുന്ന സൗഖ്യാവസ്ഥ കൂടിയാണ് മാനസികാരോഗ്യം.


2. മാനസികാരോഗ്യത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ:

  • ശാരീരിക/ ജൈവിക ഘടകങ്ങൾ - പാരമ്പര്യം, തലച്ചോറിലെ രാസഘടകങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ 

  • ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ, ചുറ്റുപാടുകൾ തുടങ്ങിയവ

  • ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ/രോഗങ്ങള്‍‍

  • കുട്ടിക്കാലത്തോ പിന്നീടോ ഉണ്ടാവുന്ന അനുഭവങ്ങൾ


3. ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ / Warning Signs:

താഴെ പറയുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ അലട്ടിയാൽ മാനസികാരോഗ്യ പ്രവർത്തകരുടെ സഹായം തേടേണ്ടതാണ്.

# ഉറക്കത്തിന്റെ ക്രമത്തിലുള്ള വലിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ 

# ആഹാര ക്രമത്തിലുള്ള വലിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ

# സാധാരണ ചെയ്തിരുന്ന പ്രവർത്തികളിൽ നിന്നും വിട്ടുനിൽക്കൽ/ചെയ്യാൻ കഴിയാതിരിക്കൽ 

# തീരെ ഊർജ്ജം തോന്നാത്ത അവസ്ഥ

# കടുത്ത നിരാശയും നിസ്സഹായതയും 

# പ്രത്യേകിച്ച് കാരണമില്ലാത്ത വേദനയും ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും

# ഓർമ്മ, ശ്രദ്ധ, ഏകാഗ്രത തുടങ്ങിയവയിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന കുറവ്

# കാരണമില്ലാത്ത കടുത്ത നിരാശ 

# പുകവലി, മദ്യപാനം പോലുള്ള ശീലങ്ങളിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന വലിയ വർദ്ധനവ്

# ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത അനാവശ്യമായ ചിന്തകൾ

# ഇല്ലാത്ത ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കുകയോ കാഴ്ചകൾ കാണുകയോ ചെയ്യുക

# മറ്റുള്ളവരെയോ സ്വയമോ മുറിപ്പെടുത്തുകയോ വേദനിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിനെ പറ്റിയുള്ള ചിന്ത 


4. മാനസികാരോഗ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ

മാനസികാരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ ചെയ്യാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ 

# ശാരീരിക ആരോഗ്യത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കുക

# വ്യായാമം, ഉറക്കം, സമീകൃതാഹാരം എന്നിവ ശീലമാക്കുക 

# മറ്റുള്ളവരുമായി ബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്തുക

# പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക

# മറ്റുള്ളവർക്കായി സമയം ചെലവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക 

# സ്വയം ബഹുമാനിക്കുകയും നമുക്കായി സമയവും വിനോദങ്ങളും കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുക.


www.ascentonline.in

മനശ്ശാസ്ത്രവും ഗവേഷണ മര്യാദകളും: On Psychology and Research Ethics


ഗവേഷകരുടെ ഇടയിൽ പോലും അധികം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാതെ പോകുന്ന വിഷയമാണ് മനശ്ശാസ്ത്ര ഗവേഷണത്തിലെ നൈതികത (Research Ethics in Psychology) എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.
ഗവേഷണ നൈതികത എന്നത് പല തലങ്ങളുള്ള ഒരു വിഷയമാണ്. പകർപ്പവകാശം (copyright), സമൂഹത്തോടുള്ള ബാധ്യത, ഗവേഷകരുടെ നൈതികത, സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ, ഗവേഷണത്തിൽ വിവരം തരുന്നവരുടെ/പരീക്ഷണങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ സ്വകാര്യത, അവകാശങ്ങൾ, മാനസികാരോഗ്യം തുടങ്ങിയവ, വിവരങ്ങളുടെ സ്വകാര്യതയും സുരക്ഷിതത്വവും, ആശയങ്ങളുടെയും ഉള്ളടക്കത്തിന്റെയും പുനരുപയോഗം, വിവരങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിലെ മര്യാദകൾ, പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലെ മര്യാദകൾ, സാമ്പത്തികമായ കാര്യങ്ങളുടെയും വ്യക്തി താൽപര്യങ്ങളുടെയും (Conflicts of Interest) സുതാര്യത ഇങ്ങനെ പല വശങ്ങൾ ഇതിനുണ്ട്. എന്നാൽ നമ്മുടെ ഇടയിൽ ചർച്ചകൾ നടക്കുന്നതു കൂടുതലും സോഫ്റ്റ്‌വെയറിന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ എങ്ങനെ കോപ്പിയടി (Plagiarism, in more glamorous terms) നടത്താം എന്ന കാര്യത്തിൽ ആവണം. "നിങ്ങളുടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ എത്ര ശതമാനം വരെ പ്ലേജ്യറിസം സമ്മതിക്കും?" എന്നൊക്കെ ഗവേഷക വിദ്യാർഥികൾ പരസ്പരം ചോദിക്കാറുണ്ട് 😅😅 ആ ചോദ്യത്തിന്റെ അബദ്ധം പലർക്കും മനസ്സിലാവുകയും ഇല്ല.
നമ്മുടെ രാജ്യത്തിനു പുറത്ത് പല സ്ഥലത്തും ഗവേഷണ മര്യാദകളുടെ കാര്യത്തിൽ ചട്ടങ്ങളും പൊതു രീതികളും ഒക്കെ കുറച്ചു കൂടി വ്യക്തവും കൃത്യവുമാണ്. അങ്ങനെ ആവണം താനും. അമേരിക്കയിൽ അഭിപ്രായ സർവ്വേകൾക്ക് പോലും ഒരു നൈതികതാ പരിശോധനാ സംഘത്തിന്റെ (Institutional Review Board (IRB)/Research Ethics Committee) അംഗീകാരം ആവശ്യമാണ്.
പല മികച്ച ജേണലുകളും അവർ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് പരിഗണിക്കുന്ന, മനുഷ്യരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ പേപ്പറുകൾക്കും അത്തരം ഒരു അംഗീകാരം നിർബന്ധമായും ആവശ്യപ്പെടാറുണ്ട്. അത്തരം കേന്ദ്രീകൃത സംവിധാനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പേപ്പറുകളിൽ എങ്ങനെയാണ് ഗവേഷണ മര്യാദകൾ ഉറപ്പാക്കിയത് എന്ന് പ്രത്യേകം പറയാനും ഏതാണ്ട് എല്ലാ ജേണലുകളും ആവശ്യപ്പെട്ടു കാണാം. ഏതെങ്കിലും സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഭാഗമായല്ലാതെ ഗവേഷണം നടത്തുന്നവർക്ക് ഈ ഗവേഷണ നൈതികതാ പരിശോധന ഒരു കടമ്പ തന്നെയാണ്. സ്വതന്ത്രമായ നൈതികതാ പരിശോധനാ സംഘങ്ങൾ, Research Review Bodies എന്ന ആശയം പലയിടത്തും പരീക്ഷിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
ഇന്റ്യയിൽ സൈക്യാട്രി രംഗത്തെ ഗവേഷണം ഏറെക്കുറെ ഇത്തരം ചട്ടങ്ങൾ പാലിക്കാറുണ്ട് എന്നാണ് അറിവ്. എന്നാൽ സമാനമായ വിഷയങ്ങളിൽ ഗവേഷണം നടത്തുന്ന മനശ്ശാസ്ത്ര ഗവേഷകർ പലരും ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ അറിയുകയോ ശ്രദ്ധിക്കുകയോ ചെയ്യാറില്ല. സൈക്കോളജി ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റുകൾ ഉള്ള പല സർവ്വകലാശാലകളിലും, മിക്ക കോളേജുകളിലും IRB നിലവിലില്ല എന്നാണ് അനുമാനം. ഉള്ളതിൽ ചിലയിടത്തെങ്കിലും ഗവേഷണം നടത്തുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഒന്നുമറിയില്ല എന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ 'മുതിർന്ന' അധ്യാപകർക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരു വേദിയുമാണ് IRB-കൾ.
നൈതികത എന്നത് നിയമം മൂലം ഉറപ്പാക്കുക എന്നതിനേക്കാൾ ഗവേഷണ പ്രക്രിയയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നവരുടെ പൊതുബോധത്തിൽ ഉറയ്ക്കുക എന്നതാണ് കൂടുതൽ ഫലപ്രദം. ഗവേഷണം നൈതികമായി ചെയ്യണം എന്ന് ആഗ്രഹമുള്ള മനശ്ശാസ്ത്ര ഗവേഷകർക്ക് പിന്തുടരാവുന്ന ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഉണ്ട്. (എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മാത്രമേ ഗവേഷണത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും ഉപയോഗ്യതയും ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയൂ എന്നതാണ് വസ്തുത)
മനുഷ്യരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗവേഷണത്തിനുള്ള സൈക്യാട്രിയിലെ നൈതികതാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ എല്ലാം അതേപടി മനശ്ശാസ്ത്രത്തിലെ ഗവേഷണത്തിന് ബാധകമാവണം എന്നില്ല, പ്രത്യേകിച്ചും അഭിപ്രായ സർവ്വേകളുടെയും മറ്റും കാര്യത്തിൽ. എങ്കിലും അത്തരം മാനദണ്ഡങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കുക എന്നതും പരമാവധി അവയോട് നീതി പുലർത്താൻ ശ്രമിക്കുക എന്നതും പ്രധാനമാണ്.
മനുഷ്യർ ഉൾപ്പെടുന്ന മെഡിക്കൽ ഗവേഷണത്തിനുള്ള ഹെൽസിങ്കി ഡിക്ലറേഷൻ തത്വങ്ങൾ ഇക്കാര്യത്തിലെ ഒരു പ്രധാന രേഖയാണ്. ഗവേഷണ നൈതികതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതാണ്ട് എല്ലാ വശങ്ങളും ഇതിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.
ഗവേഷണ പ്രസിദ്ധീകരണ (academic/scholarly publication) രംഗത്തെ നല്ല മാതൃകകൾ (best practices) നിർവഹിക്കാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്ന സംഘമാണ് Committee on Publication Ethics (COPE). പ്രസിദ്ധീകരണ മര്യാദകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട COPE മാനദണ്ഡങ്ങൾ ജേണൽ എഡിറ്റർമാർക്കും ജേണലുകൾക്കും പ്രസാധകർക്കും ഒക്കെയുള്ള പ്രവർത്തന മാതൃകകളുടെ (Core Practices) രൂപത്തിലാണ് ഉള്ളത്. ഈ മാതൃകകൾ വ്യാപകമായി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രീയ കൃത്യത മെച്ചപ്പെടുത്താൻ American Psychological Association (APA) പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന മാനദണ്ഡങ്ങളാണ്. Journal Article Reporting Standards (APA Style JARS). ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങൾ എങ്ങനെ എഴുതണം എന്നാണ് JARS പ്രധാനമായും പറയുന്നത് എങ്കിലും ഗവേഷണം ചെയ്യുമ്പോൾ പാലിക്കേണ്ട മര്യാദകളെ പറ്റി അറിഞ്ഞിരിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു സ്രോതസ്സാണ് ഇത്. Quantitative, Qualitative, Mixed Methods പഠനങ്ങൾക്കായി JARS–Quant, JARS–Qual, JARS–Mixed എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു തരം മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഉണ്ട്. മനശ്ശാസ്ത്രത്തിലെ publication bias, replication crisis എന്നിവ പരിഹരിക്കാൻ JARS കുറച്ചൊക്കെ സഹായിച്ചേക്കാം.
മനശ്ശാസ്ത്രത്തിൽ ഗവേഷണം നടത്തുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ താൽപര്യമുള്ള എല്ലാവരും നിർബന്ധമായും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട ഒന്നാണ് APA പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന 'സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾക്കുള്ള നൈതിക തത്വങ്ങളും പെരുമാറ്റച്ചട്ടവും' (Ethical Principles of Psychologists and Code of Conduct). അതിന്റെ എട്ടാം സെക്ഷൻ പൂർണ്ണമായും ഗവേഷണവും പ്രസിദ്ധീകരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.
ഇതിൽ പറയുന്ന ചില പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഇവയാണ്:
❗നൈതികത സംബന്ധിച്ച അംഗീകാരം (approval) വേണ്ടയിടത്ത് അത് എടുക്കേണ്ടതാണ്.
❗ഗവേഷണത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരോട്/വിവരം തരുന്നവരോട് ഗവേഷണത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം, പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന നീളം, പിൻവാങ്ങാനുള്ള അവകാശം, അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ, വരാവുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, സ്വകാര്യതയുടെ വിവരങ്ങൾ, പ്രതിഫലം ഉണ്ടോ, സംശയങ്ങൾ ഉന്നയിക്കേണ്ടത് ആരോട് തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തി രേഖാമൂലം സമ്മതം (informed consent) വാങ്ങേണ്ടതാണ്.
❗ശബ്ദമോ ചിത്രങ്ങളോ രേഖപ്പെടുത്താൻ പ്രത്യേക സമ്മതം വാങ്ങേണ്ടതാണ്.
❗ഗവേഷണത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ആരെയും നിർബന്ധിക്കാൻ പാടില്ല.
❗ഗവേഷണ ഫലങ്ങളെയും കണ്ടത്തലുകളെയും സംബന്ധിച്ച് ഗവേഷണത്തിൽ പങ്കെടുത്തവർക്ക് അറിയാനുള്ള അവസരം ഗവേഷകർ ഒരുക്കേണ്ടതാണ്.
❗വിവരങ്ങൾ കൃത്രിമമായി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുകയോ (fabrication of data), തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന പ്രസ്താവനകൾ നടത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
❗മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ടെത്തലുകളോ ആശയങ്ങളോ വിവരങ്ങളോ സ്വന്തമെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കരുത്. അവലംബം (citation) കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്നത് ഒരു ന്യായമല്ല. എഴുത്തിലെ സുതാര്യത വായിക്കുന്നവരുടെയല്ല, എഴുതുന്നവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
❗സ്വന്തം പ്രയത്നത്തിന്റെ/എഴുത്തിന്റെ മാത്രം അംഗീകാരം (credit) എടുക്കുക. മറ്റുള്ളവർക്ക് അവകാശപ്പെട്ടത് അവർക്ക് കൊടുക്കുക
❗ഗവേഷണത്തിന് ഉപയോഗിച്ച അടിസ്ഥാന വിവരങ്ങൾ (data) മറച്ചു വെക്കാതെ മറ്റു ഗവേഷകർക്ക് ആവശ്യമെങ്കിൽ (ഗവേഷണത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരുടെ സ്വകാര്യത ലംഘിക്കാതെ) ലഭ്യമാക്കുക.
മറ്റു ശാസ്ത്ര ശാഖകളെ അപേക്ഷിച്ച് മനശ്ശാസ്ത്രത്തിൽ Publication Bias കൂടുതലാണ് എന്നത് ഏറെക്കാലമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു വിമർശനമാണ്. ഗവേഷണ ഫലങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിലുള്ള (replication) പ്രശ്നങ്ങളും, ഗവേഷകർ മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കുന്ന എല്ലാ ഊഹങ്ങളും (hypotheses) ശരിയാകുന്ന (അല്ലെങ്കിൽ അത്തരം ഫലങ്ങൾ മാത്രം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന) പ്രവണതയും ഒക്കെ മനശ്ശാസ്ത്ര ഗവേഷണത്തെ നിരന്തരം സംശയത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിർത്താറുണ്ട്. ഇതിനുള്ള പ്രതിവിധികളിൽ നൈതികതാ പരിശോധന പോലെ, ഒരുപക്ഷേ അതിനേക്കാൾ പ്രധാനമായി കരുതപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് preregistration അഥവാ ഗവേഷണത്തിന്റെ പ്രധാന വിവരങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി പരസ്യപ്പെടുത്തുന്ന രീതി. ഈയടുത്ത കാലത്ത് preregistration പല അന്താരാഷ്ട്ര വേദികളിലും കാര്യമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. Center for Open Science ഇങ്ങനെ പ്രീരജിസ്ട്രേഷൻ നടത്താനുള്ള ഒരു രജിസ്ട്രി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങൾ ജേണലുകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ശാസ്ത്ര സമൂഹത്തിന്റെ ചർച്ചയ്ക്കായി സമർപ്പിക്കാനുള്ള Psyarxiv എന്ന പ്രീപ്രിന്റ് സെർവറും മനശ്ശാസ്ത്ര ഗവേഷകർ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഒരു നല്ല സംരംഭമാണ്.
സർവ്വകലാശാലകൾക്കും കോളേജുകൾക്കും ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും പുറത്ത് ഗവേഷണം ചെയ്യുന്നവർക്കും നൈതികതാ പരിശോധനാ സംഘം (Institutional Review Board (IRB)/Research Ethics Committee) നിലവിലില്ലാത്ത സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ഉള്ളവർക്കും തങ്ങളുടെ ഗവേഷണ പരിപാടികളിൽ നൈതികത സംബന്ധിച്ച അഭിപ്രായവും സഹായങ്ങളും കിട്ടാനുള്ള സംരംഭങ്ങൾ ഇന്റ്യയിലെ സാഹചര്യത്തിൽ അത്യാവശ്യമാണ് എന്നാണ് അഭിപ്രായം.
ഡിഗ്രി/പിജി തലങ്ങളിലെ ഗവേഷണത്തെ വെറുമൊരു തലവേദനയായി കാണാതെ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെയുള്ള അറിവ് നിർമ്മിക്കലായി കാണാൻ അധ്യാപകരും വിദ്യാർത്ഥികളും തയ്യാറാവുക എന്നതാവും ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ മനശ്ശാസ്ത്ര ഗവേഷണത്തെ മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള ആദ്യത്തെ പടി.
വിദ്യാർഥികൾക്ക് കൂടി ചുമതലയുള്ള പ്രീരജിസ്ട്രേഷൻ സംവിധാനങ്ങൾ ഒക്കെ വന്നാൽ വലിയ ഒരു ചുവടുവെപ്പാവും.
 
ചില ലിങ്കുകൾ കൊടുക്കുന്നു:
Preregistration Standards for Psychology - the Psychological Research Preregistration-Quantitative (PRP-QUANT) Template
https://www.psycharchives.org/handle/20.500.12034/4042.2

APA Style JARS Website
https://apastyle.apa.org/jars

APA Ethical Principles of Psychologists and Code of Conduct
https://www.apa.org/ethics/code

Highlights of Helsinki Declaration
https://www.verywellhealth.com/declaration-of-helsinki-4846525

Researchgate discussion on Ethical Approval for Independent Researchers
https://www.researchgate.net/post/As_an_independent_researcher_what_are_the_ways_to_get_ethical_clearance_for_your_research

Center for Open Science Preregistration Webpage
https://www.cos.io/initiatives/prereg

Ethics Committees in India: Past, present and future
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5299801/

Guidelines for Ethical Considerations in Social Research & Evaluation in India, by Centre For Media Studies-Institutional Review Board (CMS-IRB)
New Delhi
https://cmsindia.org/sites/myfiles/Guidelines-for-Ethical-Considerations-in-Social-Research-Evaluation-In-India_2020.pdf


 

കൊലയാളിയെ കൊല്ലുന്നതല്ലേ നീതി?

 

സെക്ടേറിയൻ ചിന്താഗതിയും മതാത്മകതയും കൂടുതലുള്ള സമൂഹങ്ങളിൽ കൊലവിളികളും 'കണ്ണിന് കണ്ണ്, ചോരയ്ക്ക് ചോര' വാദവും പൊതുബോധത്തിൽ തന്നെ ശക്തമായി നിൽനിൽക്കാറുണ്ട്. ഇന്റ്യ പോലെ പരമ്പരാഗത ചിന്താഗതി ജീവശ്വാസമായ ഒരു നാട്ടിൽ ഭരണകൂടവും കോടതികളും പോലും ഇത്തരം ചിന്തയെ തങ്ങളുടെ ധാർമിക മൂല്യമായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നതിൽ വലിയ അത്ഭുതം തോന്നേണ്ടതില്ല.
പ്രാകൃത ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് സഹായകമായിരുന്ന ചില വികാര പ്രകടനങ്ങളും ചിന്താ വൈകല്യങ്ങളും ഇന്നത്തെ കാലത്തിനും ആധുനിക മനുഷ്യർ എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിനും തന്നെ വിരുദ്ധമാണ്. അവയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് തിരുത്തുക എന്നത് ഒരു ആധുനിക സമൂഹമായി മാറാൻ അത്യാവശ്യവുമാണ്.
ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു സമൂഹത്തിന് ചേരാത്തതായി കരുതപ്പെടുന്ന എല്ലാത്തിനോടും (കൊലപാതകികൾ, പീഡോഫൈലുകൾ, 'തൊട്ടുകൂടാത്തവർ', മാറാരോഗികൾ, 'നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാർ'... അങ്ങനെ) ഉള്ള അറപ്പും (disgust) അവരെ ദൂരെ നിർത്താനുള്ള (പറ്റുമെങ്കിൽ കൊല്ലാനും) പ്രവണതയും. ഇത് ഒരുപാട് പഴക്കമുള്ള, പരിണാമത്തിലും അതിജീവനത്തിലും സഹായം ചെയ്ത ചില മാനസിക ഘടകങ്ങളുടെ ഉന്നം തെറ്റിയ വെടി (misfiring) ആയി കണക്കാക്കാം.
അതുപോലെ തുല്യത (equality) എന്നത് തികച്ചും ആധുനികമായ, പലപ്പോഴും സാമാന്യ ബുദ്ധിക്ക് എതിരു നിൽക്കുന്ന (counterintuitive) ഒരു സങ്കല്പമാണ്. അതിനേക്കാൾ നമുക്ക് എളുപ്പം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത് നീതി (fairness) എന്ന സങ്കൽപ്പമാണ്. ഇത്തരം നീതി സങ്കല്പങ്ങളാവട്ടെ ഓരോ സമൂഹത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും അതത് കാലത്തെ പൊതുബോധവും മതാത്മകതയും ഒക്കെ അനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്തമാവാം. ആരും പ്രത്യേകം പഠിപ്പിക്കാതെ തന്നെ കുട്ടികൾ പോലും നീതി സംബന്ധിച്ച ചില പൊതു അളവുകോലുകൾ സ്വയം പഠിച്ചെടുക്കുകയും അവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മറ്റുള്ളവരോട് പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് പഠനങ്ങളുണ്ട്.
സമൂഹത്തിലെ മഹാഭൂരിപക്ഷം ആളുകളും ഇത്തരത്തിൽ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ (അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ ആണെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ) അതിൽ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ തോന്നിയാലും മിണ്ടാതിരിക്കാനും, ഒരുപക്ഷേ സ്വന്തം തോന്നലുകളെയും ബോധ്യങ്ങളെയും തള്ളിക്കളഞ്ഞോ മറച്ചു വെച്ചോ ഇതിനെയൊന്നും ചോദ്യം ചെയ്യാതെ കൂട്ടത്തിൽ കൂടാനുമുള്ള പ്രവണതയും (system justification) വളരെ ശക്തമായ ഒരു ചിന്താ വൈകല്യമാണ്. ഇത്തരം മസ്തിഷ്ക പ്രവണതകളെയും സാമൂഹ്യ സമ്മർദ്ദത്തെയും മറികടന്ന് വേറിട്ട ചിന്തകൾ ഉയർത്താൻ കഴിയുന്നവരാണ് സമൂഹത്തെ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെട്ടതാക്കാൻ സഹായിക്കുക.
എന്നാൽ ഇങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത ശബ്ദം ഉയർത്താൻ സാധ്യതയുള്ളവരെ അവമതിക്കാനും നിശ്ശബ്ദരാക്കാനും അടിച്ചമർത്താനും ഏകാധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങൾ നിരന്തരം ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. ഭരണാധികാരികളും അധികാരം കൈയ്യിലുള്ളവരും തങ്ങളുടെ അനുയായികളെ ഇത്തരം അടിച്ചമർത്തലിനും അക്രമത്തിനും വിദഗ്ദ്ധമായി പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് (dog whistling) ഇന്റ്യയിൽ നാം പലപ്പോഴും കാണാറുള്ളതാണല്ലോ.
ഇത്തരം മാനസിക വ്യാപാരങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് തിരുത്തുന്ന തരം സാമൂഹ്യ വളർച്ച ഉണ്ടാവാത്തിടത്തോളം കൊന്നവരെ കൊല്ലാൻ ആക്രോശിക്കുന്ന പുരാതന മനോഭാവം ലേഖനങ്ങളായും, കവിതകളായും, സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉള്ളടക്കമായും, വീട്ടിലെ വർത്തമാനമായും, എന്തിന് കോടതികളുടെ നിരീക്ഷണങ്ങളും വിധിന്യായങ്ങളും ആയുമൊക്കെ നമ്മുടെ പൊതുമണ്ഡലത്തെ മലിനമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കും.

Wednesday, September 22, 2021

Availability Heuristic in Everyday Life

 ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ k എന്ന അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന വാക്കുകളാണോ k മൂന്നാമത് വരുന്ന വാക്കുകളാണോ കൂടുതലുള്ളത് ?
പെട്ടെന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയാൽ knife, kitten, kind, kitchen, know ഇങ്ങനെ കുറെ വാക്കുകൾ k-യിൽ തുടങ്ങുന്നതായി ഓർമ്മ വരും. എന്നാൽ acknowledge, ask, like എന്നിങ്ങനെ k മൂന്നാമത് വരുന്ന വാക്കുകൾ നമ്മിൽ മിക്കവർക്കും കുറച്ചെണ്ണമേ ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയൂ.
യഥാർത്ഥത്തിൽ k മൂന്നാമത് വരുന്ന വാക്കുകൾ ആണ് ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ കൂടുതലുള്ളത്.

പെട്ടന്ന് ഓർമ്മയിൽ വരുന്ന സംഭവങ്ങൾക്കും വസ്തുതകൾക്കും ഒക്കെ അവ അർഹിക്കുന്നതിൽ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാനുള്ള നമ്മുടെ പ്രവണതയാണ് Availability Heuristic അഥവാ Availability Bias. നമ്മുടെ ഒരുപാട് തീരുമാനങ്ങളും ധാരണകളും ഒക്കെ ഈ ചിന്താ വൈകല്യത്താൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.

കാൻസറിനെ ഭയക്കുന്ന അത്രയും നമ്മളാരും പ്രമേഹത്തെ ഭയക്കാത്തതും, കാൻസർ ഉണ്ടാക്കുന്ന മറുനാടൻ പച്ചക്കറികളെപ്പറ്റി ഉള്ളത്രയും ഭീകരകഥകൾ ചോറിനെപ്പറ്റിയോ ജിലേബിയെ പറ്റിയോ ഇല്ലാത്തതും Availability Heuristic-ന്റെ കൂടി സ്വാധീനത്തിലാണ്.

സാമ്പത്തിക തീരുമാനങ്ങളിലും ജീവിത വീക്ഷണത്തിലും ഒക്കെ ഇത്തരം സ്വാധീനങ്ങൾ നിരന്തരം ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. ഈ വിഷയം പോഡ്കാസ്റ്റ് ആയി സംസാരിച്ചത്

#Psychology
#MalayalamPodcast

 https://anchor.fm/dr-chinchu-c/episodes/Availability-Heuristic-in-everyday-life-e17ne8f

 

Thursday, December 10, 2020

സ്വപ്നങ്ങളുടെ പണി

 പൊതുസ്ഥലത്ത് നഗ്നരായി/അർദ്ധനഗ്നരായി നടക്കുന്നതായുള്ള സ്വപ്നം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ കാണുന്ന ഒന്നാണ് എന്നാണ് ചില പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്. സമാനമായ നാണക്കേട് ഉണ്ടാക്കുന്ന (feelings of embarrassment) ദൃശ്യങ്ങൾ ഉള്ള മറ്റ് സ്വപ്നങ്ങളും വളരെ സാധാരണമത്രേ.
ആരെങ്കിലും നമ്മെ ഓടിക്കുകയോ പിന്തുടരുകയോ ചെയ്യുന്നതും, എവിടെയെങ്കിലും ഒക്കെ പെട്ട് പോകുന്നതും, പരീക്ഷയിലോ മറ്റോ തോൽക്കുന്നതും, ഒരു വീട്ടിൽ പുതിയ മുറികൾ കണ്ടെത്തുന്നതും, സെക്സിൽ ഏർപ്പെടുന്നതും, വലിയ താഴ്ചയിലേക്ക് വീഴുന്നതും ഒക്കെ ഇങ്ങനെ പലരും കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങളാണ്.

ഉറക്കത്തിന് ഓർമ്മകളുടെ അടുക്കിവെയ്ക്കലും ഉറപ്പിക്കലും (memory consolidation) ഒക്കെയായി ഉള്ള ബന്ധം ഏറെക്കുറെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്. എന്നാൽ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ധർമ്മം (അവയ്ക്ക് അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക പണിയുണ്ടോ എന്നതുൾപ്പെടെ) ഇപ്പോഴും കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
പതിറ്റാണ്ടുകളോളം പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സിഗ്മണ്ട് ഫ്രോയ്ഡിന്റെ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഒക്കെ ഏതാണ്ട് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലാണ്. സ്വപ്നങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള കൃത്യമായ വിവരശേഖരണത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടും അവയെപ്പറ്റി പഠിക്കുന്നതിന് ഒരു തടസ്സമാണ്.
ഉറക്കത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതും, കൃത്രിമ ബുദ്ധി/മെഷീൻ ലേണിംഗ് തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതുമായ ചില വിശദീകരണങ്ങൾ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഉറക്കത്തെ പോലെ തന്നെ ഓർമ്മകൾ ഉറപ്പിക്കുവാൻ (memory consolidation) സഹായിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് സ്വപ്നം എന്ന് ഒരു വിശദീകരണമുണ്ട്. എന്നാൽ ആളുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന സ്വപ്നങ്ങളിൽ വളരെ ചെറിയ ഒരു ശതമാനത്തിനു മാത്രമേ യഥാർത്ഥ ഓർമ്മകളുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളൂ എന്ന ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്.
സമാനമായ മറ്റൊരു വിശദീകരണം Self-Organization Theory വഴി നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തലച്ചോറിന്റെ സ്വയം ചിട്ടപ്പെടുത്തൽ പരിപാടിയുടെ (Self-Organization) ഒരു ഉൽപ്പന്നമാണ് എന്നതാണ് ഈ വിശദീകരണത്തിന്റെ ചുരുക്കം. ഈ സിദ്ധാന്തത്തിനും കൂടുതൽ തെളിവുകൾ കിട്ടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ നാം നേരിടാൻ പോകുന്ന/സാധ്യതയുള്ള പ്രശ്നങ്ങളെയും വെല്ലുവിളികളെയും അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പാണ് സ്വപ്നങ്ങളിൽ നടക്കുന്നത് എന്ന ഒരു വാദവും നിലവിലുണ്ട്. വെർച്ച്വൽ റിയാലിറ്റി, കമ്പ്യൂട്ടർ സിമുലേഷൻ തുടങ്ങിയവയുമായി സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഉള്ള സാദൃശ്യവും, സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥ ജീവിതവുമായുള്ള ബന്ധവും സർഗ്ഗാത്മകതയും (creativity) തമ്മിലുള്ള പരസ്പരബന്ധവും (correlation) ആണ് ഈ വാദത്തിന് ബലം കൊടുക്കുന്നത്

തലച്ചോറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളെ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന Predictive Processing (Karl Friston) മോഡലിന്റെ ഒരു ഭാഗമായും സ്വപ്നങ്ങളെ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. ഈ മോഡലിനും തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അംഗീകാരം കിട്ടേണ്ടതുണ്ട്.

മെഷീൻ ലേണിംഗിൽ നിന്ന് കടമെടുത്ത ആശയമായ Overfitted Brain Hypothesis (By Erik Hoel) എന്നൊരു വിശദീകരണവും ഉണ്ട്. തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനുള്ള തലച്ചോറിന്റെ കഴിവിനെ മെച്ചപ്പെടുത്താനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന അനാവശ്യ വിവരങ്ങൾ (noise) ആണ് സ്വപ്നങ്ങൾ എന്നതാണ് ഈ വാദം.

എന്തായാലും സ്വപ്നങ്ങൾ എന്തിന് എന്ന ചോദ്യത്തിന് തൃപ്തികരമായ ഒരു വിശദീകരണം നാം ഇപ്പോഴും അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്ന് പറയാം. അധികം വൈകാതെ ഒരു ഉത്തരം കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു വന്നേക്കാം.

ഈ വിഷയം പോഡ്കാസ്റ്റ് ആയി സംസാരിച്ചത്:

മലയാളത്തിൽ:
https://bit.ly/2Kasx6U
https://bit.ly/3gzcIms

ഇംഗ്ലീഷിൽ:
https://bit.ly/3gwcvAh

Friday, November 06, 2020

ആള് മിടുക്കനാ/മിടുക്കിയാ, കണ്ടാലറിയാം | Halo Effect and Lookism

 ആള് മിടുക്കനാ/മിടുക്കിയാ, കണ്ടാലറിയാം

+++++
ഒരു വ്യക്തിയെപ്പറ്റി നമുക്ക് അറിയാവുന്ന/ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു നല്ല വശം മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി അവരുടെ മറ്റു കഴിവുകളെപ്പറ്റിയോ ഗുണങ്ങളെപ്പറ്റിയോ ഒക്കെ (മിക്കവാറും തെറ്റായ) നിഗമനങ്ങളിൽ എത്താനുള്ള തലച്ചോറിന്റെ ഒരു പ്രവണതയെ ആണ് Halo effect എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇത്തരം നിഗമനങ്ങൾ മിക്കവാറും ഏതെങ്കിലും തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആയിരിക്കില്ല ഉണ്ടാവുന്നത് എന്നതാണ് ഇതിലെ അപകടം. വ്യക്തികളുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല സ്ഥാപനങ്ങൾ, ബ്രാൻഡുകൾ, ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഇവയെപ്പറ്റി ഒക്കെ ഇത്തരം തെറ്റായ നിഗമനങ്ങളിൽ നമ്മൾ എത്താറുണ്ട്.
കാര്യമായി യുക്തി ഉപയോഗിക്കാതെ, തികച്ചും സ്വാഭാവികമെന്നോണം ആണ് തലച്ചോറിൽ ഈ പരിപാടി നടക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത് തിരിച്ചറിയാനും, ഒഴിവാക്കാനും കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. പ്രശസ്തനായ സിനിമാനടൻ തനിക്ക് യാതൊരു വൈദഗ്ധ്യവും ഇല്ലാത്ത രോഗങ്ങൾ, ചികിത്സ, മരുന്ന് തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ അഭിപ്രായം പറയുമ്പോഴും ഒരുപാട് ആളുകൾ അത്തരം അഭിപ്രായങ്ങളെ അതുപോലെ സ്വീകരിക്കുന്നതിന് പിന്നിൽ Halo effect ഉണ്ടാവാം.
1974-ൽ നടത്തിയ പ്രശസ്തമായ ഒരു പരീക്ഷണത്തിൽ, താരതമ്യേന പരിചിതമായി തോന്നുന്ന, സാധാരണവും, പ്രശസ്തവുമായ പേരുകളുള്ള കുട്ടികൾ എഴുതിയ അസൈൻമെന്റുകൾക്ക് അധ്യാപകർ കൂടുതൽ മാർക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് കണ്ടിരുന്നു.
നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പല ആളുകളും സ്വന്തം പേരിനു പിന്നിൽ ചില വാലുകൾ കൊണ്ടു നടക്കുന്നതും സ്വയമറിയാതെയെങ്കിലും ഈ Halo effect പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ കൂടി ആവാം.
Lookism എന്ന, കാഴ്ചയിൽ ആകർഷണീയത കുറവുള്ള ആളുകളോട് വിവേചനം കാണിക്കുവാനുള്ള പ്രവണതയും ഇതിനോട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലും കുടുംബങ്ങളിലും തുടങ്ങി ഒരുപാട് ഇടങ്ങളിൽ lookism ഉള്ളതായും പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.
മറ്റുള്ള ആളുകളെയും ഉൽപന്നങ്ങളെയും ഒക്കെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ എളുപ്പം ഉത്തരത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാതെ കുറച്ച് പണിയെടുക്കാൻ തലച്ചോറിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് Halo effect കുറയ്ക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗം.
 
Halo effect, Lookism എന്നിവയെ പറ്റി വിശദമായി പോഡ്കാസ്റ്റിൽ സംസാരിച്ചതിന്റെ ലിങ്ക് താഴെ
മലയാളം:

Google Podcasts 

Anchor 


Wednesday, October 28, 2020

നമ്മളിട്ടാൽ ബർമുഡ

നാം ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികളുടെ, പ്രത്യേകിച്ചും തെറ്റുകളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം അന്തരീക്ഷത്തിനും സാഹചര്യത്തിനും മറ്റുള്ളവർക്കും ഒക്കെ ചാർത്തിക്കൊടുക്കാനും, എന്നാൽ മറ്റൊരാൾ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ആ വ്യക്തിക്കു മാത്രമാണെന്ന് ചിന്തിക്കാനും ഉള്ള പ്രവണത പൊതുവിൽ കണ്ടുവരാറുള്ളതാണ്. "We are very good lawyers for our own mistakes, but very good judges for the mistakes of others" എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പഴഞ്ചൊല്ലിന്റെ ആശയം ഇതുതന്നെയാണ്.
Actor-Observer Bias (asymmetry) എന്ന പ്രതിഭാസം ഇതിനു പിന്നിലുണ്ട്.
നമുക്ക് അടുത്തറിയാവുന്ന വ്യക്തികളുടെ കാര്യത്തിലും, ഒരു പ്രവർത്തിയുടെ അനന്തരഫലം നല്ലതോ ചീത്തയോ എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലും ഒക്കെ ഈ പ്രവണതയ്ക്ക് ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ വരാറുണ്ട്.
പലപ്പോഴും Actor-observer bias മൂലം നമ്മുടെ ചില പ്രവർത്തികളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം നാം കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാതെ പോവുകയും ഒരിക്കൽ പറ്റിയ അബദ്ധങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യാം. അതുപോലെ മറ്റുള്ളവരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാതെ പോകുന്നതും പലപ്പോഴും നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങളെ തെറ്റായി സ്വാധീനിക്കാം.
ഈ വിഷയത്തെപ്പറ്റി പോഡ്കാസ്റ്റിൽ സംസാരിച്ചത്  Google Podcasts
 
 

Monday, October 19, 2020

ഇവർക്കിതെന്താ മനസ്സിലാവാത്തത് | Curse of Knowledge and Hindsight Bias

ഷറാഡ്സ് (Charades) കളിച്ചിട്ടില്ലാത്തവർ കുറവായിരിക്കും. സിനിമാപ്പേരുകൾ വെച്ചാണ് മിക്കവാറും ഇത് കളിക്കുക. താൻ കൃത്യമായി ആംഗ്യങ്ങൾ കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്ന സിനിമാപ്പേരുകൾ അപ്പുറത്തുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല എന്ന് കാണുമ്പോൾ പലപ്പോഴും നമുക്ക് ദേഷ്യം പോലും വരും.
ഇതേപോലെ ക്ലാസ്സിൽ താൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന 'വളരെ എളുപ്പമായ' കാര്യങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് മനസ്സിലാകാതെ വരുമ്പോൾ അധ്യാപകർക്കും ദേഷ്യം വരാം. നിത്യജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തോ വീട്ടിലോ ഒക്കെ ഇതേ അനുഭവം നമുക്കൊക്കെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകും.
ഒരു വ്യക്തി മറ്റൊരാളോട്/ആളുകളോട് സംസാരിക്കുമ്പോഴോ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോഴോ ഒക്കെ തനിക്കറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ അതേപോലെ അപ്പുറത്തുള്ളവർക്കും അറിയാമെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്ന അവസ്ഥയെ ആണ് Curse of Knowledge എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. തനിക്കറിയാവുന്ന ഒരുകാര്യം അറിയാത്ത ഒരാളുടെ മാനസികാവസ്ഥയെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവില്ലായ്മയായും ഇതിനെ കാണാം.
ക്ലാസ്സ് മുറികളിലും സാമ്പത്തിക/വാണിജ്യ രംഗത്തും ഒക്കെ വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ Curse of Knowledge മൂലം ഉണ്ടാകാം. ശാസ്ത്ര പ്രചാരണം നടത്തുമ്പോഴും (Science communication) ഇതേ പ്രശ്നം ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. പറയുന്നയാളും കേൾക്കുന്നയാളും തമ്മിൽ വൈദഗ്ദ്ധ്യത്തിൽ വ്യത്യാസം (gap in knowledge, skill, or expertise) ഉള്ളപ്പോഴൊക്കെ Curse of knowledge കടന്നുവരാം. അധ്യാപകരോ, മറ്റുള്ളവരെ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ instruct ചെയ്യുന്നവരോ ഒക്കെ ആയിട്ടുള്ള ആർക്കും Curse of knowledge ബാധകമാവാം.
ഇത്തരം ഒരു പ്രശ്നത്തിന്റെ സാധ്യതയെപ്പറ്റി അറിഞ്ഞിരിക്കുക എന്നതാണ് ഈ ചിന്താവൈകല്യത്തിന്റെ സ്വാധീനം കുറയ്ക്കാനുള്ള പ്രധാന പോംവഴി. മറ്റുള്ളവരോട് feedback ആവശ്യപ്പെടുക, സ്വന്തം കാഴ്ചപ്പാടിനെ കൂടുതൽ objective ആക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന self-distancing പോലെയുള്ള debiasing രീതികൾ പരീക്ഷിക്കുക ഒക്കെ സഹായകരമാവാം.
 
ഈ വിഷയത്തെപ്പറ്റി പോഡ്കാസ്റ്റിൽ പറഞ്ഞതിന്റെ ലിങ്ക് താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
 
 
https://anchor.fm/dr-chinchu-c/episodes/Curse-of-Knowledge-and-Hindsight-Bias---Malayalam-Podcast-el96j6
 

Thursday, October 15, 2020

മഞ്ഞപ്പിത്തം ബാധിച്ച നമ്മുടെ ലോകം | Confirmation Bias and its consequences

 ഒരു കൂട്ടുകാരിയുണ്ട്.

സൈക്കോളജിയിൽ BSc, MSc, MPhil എന്നീ ഡിഗ്രികളും ഒരു അഞ്ചു വർഷത്തെ കോളേജ് അധ്യാപന പരിചയവുമുണ്ട്. ആൾ മിടുക്കിയാണ്. ഗവേഷണത്തിലും താൽപര്യമുള്ള ആളാണ്.
എന്നാൽ....
സുശാന്ത് സിംഗ് രാജ്പുത് എന്ന നടൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്തതല്ല എന്നും അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നതാണെന്നും ആൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നു മാത്രമല്ല ചില പ്രമുഖ ഹിന്ദി നടന്മാർ ആ കൊലപാതകം ലൈവായി ഡാർക്ക് വെബിൽ കണ്ടു എന്നും കരുതുന്നു. രാജ്യത്തെ അവയവമോഷണ, മനുഷ്യക്കടത്ത് മാഫിയകളെ ഒക്കെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചതു കൊണ്ടാണ് ആ നടൻ 'വധിക്കപ്പെട്ടത്' എന്നും, ഈ മാഫിയകളെ എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ശിവസേന എന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടി ആണെന്നും, ഈ മാഫിയകളുടെ സ്വാധീനം മൂലം അവസാനം ഈ കേസ് 'വെറും ആത്മഹത്യ' ആയി ഒതുങ്ങും എന്നും ആൾക്ക് ഉറപ്പുമുണ്ട്.
ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയത്തിൽ ഒരിക്കൽ നാം ഒരു ധാരണയിൽ/വിശ്വാസത്തിൽ എത്തിയാൽ പിന്നീട് അതിന് അനുകൂലമായ വിവരങ്ങളും തെളിവുകളും മാത്രം കാണുകയോ ശ്രദ്ധിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതും, മറിച്ചുള്ള തെളിവുകളും വിവരങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കാതെ/പരിഗണിക്കാതെ പോകുന്നതും വളരെ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ചിന്താ വൈകല്യമാണ്. Confirmation Bias എന്ന Cognitive Bias ആണ് ഇത്. നമ്മുടെ വ്യക്തിജീവിതത്തിലും ദൈനംദിന തീരുമാനങ്ങളിലും തുടങ്ങി അന്താരാഷ്ട്ര നയങ്ങളിലും ശാസ്ത്ര ഗവേഷണത്തിലും ഒക്കെ Confirmation Bias വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുണ്ട്. പലപ്പോഴും ഇത് ദോഷകരമായ സ്വാധീനം ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യും. ശാസ്ത്രബോധത്തിന്റെ വലിയ ശത്രു കൂടിയാണ് Confirmation Bias.
വൈകാരികമായാണ് പലപ്പോഴും Confirmation Bias തലച്ചോറിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതിനെ തിരിച്ചറിയാനും തിരുത്താനും കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടുമാണ്. എന്നാൽ Cognitive Bias കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന Debiasing എന്ന പ്രക്രിയ/skill കുറെയൊക്കെ പഠിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ്. സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളെയും ബോധ്യങ്ങളെയും നിരന്തരം ചോദ്യം ചെയ്യുക എന്നതും, തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവയെ തിരുത്താൻ സ്വയം പരിശീലിപ്പിക്കുക എന്നതും പ്രധാനമാണ്.
ഇന്റർനെറ്റ് സംവിധാനങ്ങൾ പൊതുവിലും സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്രത്യേകിച്ചും നമ്മുടെ Confirmation Bias-നെ പല തരത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിന് പലപ്പോഴും വളരെ പ്രതിലോമകരമായ അനന്തരഫലങ്ങൾ ആണ് ഉണ്ടാവുക. സമൂഹത്തിൽ ശാസ്ത്രബോധവും ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ചിന്താ രീതിയും പ്രചരിപ്പിക്കുക എന്നത് നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് മുമ്പെന്നത്തേക്കാളും പ്രധാനമാകുന്നതും അതുകൊണ്ടൊക്കെയാണ്.
 
ഈ വിഷയം പോഡ്കാസ്റ്റ് ആയി സംസാരിച്ചതിന്റെ ലിങ്ക് താഴെ.
 
https://www.stitcher.com/podcast/malayalam-podcast-on-psychology/e/78683829

Saturday, October 03, 2020

വ്യാജ സൈക്കോളജിസ്റ്റുമാർ ഉണ്ടാവുന്നത് | The issue of standards in practice of Psychology

 

മറ്റു രോഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് മാനസിക രോഗങ്ങൾക്ക് ശരിയായ ചികിത്സ കിട്ടുക എന്നത് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണ്. ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവവും പൊതു സമൂഹത്തിന് ഈ വിഷയത്തിലുള്ള അറിവു കുറവും ഒക്കെ പ്രശ്നങ്ങളാണ്. നിയമങ്ങളിലും ചട്ടങ്ങളിലും ഉള്ള പോരായ്മകളും ഉണ്ട്.
ഇന്ത്യയിൽ നിലവിലുള്ള നിയമം അനുസരിച്ച് 'ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ്' എന്ന ജോലിപ്പേര് (title) ഒഴികെ മറ്റൊന്നിനും നിയമപരമായ പരിരക്ഷ ഇല്ല. അതായത് 'സൈക്കോളജിസ്റ്റ്' എന്നോ 'കൗൺസലർ' എന്നോ ഒക്കെ അവകാശപ്പെടുന്നതിന് പ്രത്യേക വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയോ പ്രവൃത്തിപരിചയമോ ഒന്നും ആവശ്യമില്ല എന്നർത്ഥം.
Rehabilitation Council of India (RCI) എന്ന കേന്ദ്ര ഗവൺമെന്റ് സ്ഥാപനം അംഗീകരിച്ച രണ്ടു വർഷ കോഴ്സായ M Phil Clinical Psychology പാസ്സായ ആളുകൾക്കാണ് നിലവിൽ RCI-യിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത് ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് എന്ന പദവിയോടെ ജോലി ചെയ്യാൻ യോഗ്യത ഉള്ളത്. നിശ്ചിത യോഗ്യത ഇല്ലാതെ ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് എന്ന് സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്നവർക്കെതിരെ നിയമ നടപടി എടുക്കാൻ വകുപ്പുമുണ്ട്.
ഒരു വർഷം മുന്നൂറിൽ താഴെ ആളുകൾക്കാണ് പ്രസ്തുത കോഴ്സിൽ പ്രവേശനം കിട്ടുക.
ഈ നിരക്കിൽ ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങൾക്ക് മുഴുവൻ ആവശ്യമായ മാനസികാരോഗ്യ പരിചരണം നൽകാൻ വേണ്ടത്ര മനുഷ്യ വിഭവശേഷി (trained human resources) അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ലഭ്യമാവില്ല എന്ന ആശങ്ക നിലനിൽക്കുന്നു. സൈക്യാട്രിസ്റ്റുകളുടെയും സൈക്യാട്രിക് സോഷ്യൽ വർക്കർമാരുടെയും എണ്ണത്തിലും ഇതേ കുറവ് പ്രകടമാണ്.
ഇത്തരം സാഹചര്യം നിലനിൽക്കുന്ന ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങൾക്ക് ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയും മറ്റും നിർദ്ദേശിക്കുന്ന സാമൂഹിക മാനസികാരോഗ്യ സേവനങ്ങൾ (Community-based mental health services) ലഭ്യമാക്കാനുള്ള നടപടികൾ ഒന്നും നമ്മുടെ സർക്കാരുകൾ കാര്യമായി സ്വീകരിച്ചു കാണുന്നുമില്ല.
സൈക്കോളജിസ്റ്റ്, കൗൺസലർ തുടങ്ങിയ തസ്തികകളെ എല്ലാം ആരോഗ്യ സേവനങ്ങളുമായി മാത്രം ബന്ധിപ്പിച്ച് നിർവചിക്കുന്ന National Commission for Allied and Healthcare Professions Bill 2020 എന്ന ബില്ല് 2020 സെപ്റ്റംബർ 15-ന് രാജ്യസഭയുടെ മുമ്പാകെ കേന്ദ്ര ആരോഗ്യമന്ത്രി അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് എന്ന പദവിയുടെ മറ്റ് പ്രയോഗ തലങ്ങൾ കൂടി കണക്കിലെടുക്കുന്ന, മുഴുവൻ മനഃശാസ്ത്ര സേവനങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാനും അവയ്ക്കുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കാനും അധികാരമുള്ള ഒരു പ്രത്യേക കൗൺസിൽ എന്ന ആവശ്യം അപ്പോഴും നിറവേറ്റാതെ കിടക്കുന്നു.
 
ഈ വിഷയത്തെ പറ്റി പോഡ്കാസ്റ്റിൽ സംസാരിച്ചത്:
https://www.stitcher.com/podcast/malayalam-podcast-on-psychology/e/78683830
 
https://anchor.fm/dr-chinchu-c/episodes/The-issue-of-standards-in-practice-of-Psychology-ekhjk7
 
The National Commission for Allied and Healthcare Professions Bill, 2020:

Tuesday, September 22, 2020

രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത് | Secrets and secret-keeping

 ആരെങ്കിലും തങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങൾ നമ്മളോട് പറയുന്നത് പൊതുവേ നമുക്ക് ഇഷ്ടമായിരിക്കും. സ്നേഹത്തിന്റെയോ അടുപ്പത്തിന്റെയോ ഒരു അളവായിട്ടും, നമ്മുടെ വിശ്വാസ്യതയുടെ തെളിവായിട്ടും ഒക്കെ നാം അതിനെ എടുക്കും. ചിലർക്കെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരുടെ രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമായും അനുഭവപ്പെടാം.

രഹസ്യങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കുന്നത് ആളുകൾ തമ്മിലുള്ള അടുപ്പത്തെ കൂടുതൽ ഉറപ്പിക്കുന്നു എന്നു തന്നെയാണ് പുതിയ പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്. എന്നാൽ രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കേണ്ടി വരിക എന്നത് ആളുകളെ എങ്ങനെയാണ് ബാധിക്കുക എന്ന കാര്യം അധികം പഠിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. കൊളംബിയ ബിസിനസ് സ്കൂളിലെ അധ്യാപകനായ ഡോക്ടർ മൈക്കിൾ സ്ലെപീയൻ (Michael Slepian) ഈ വിഷയത്തിൽ ചില പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
താൻ സൂക്ഷിക്കുന്ന രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചിന്തിക്കുന്നത് അത് ഒരാളുടെ സൗഖ്യത്തെ (Well-being) ദോഷകരമായി ബാധിച്ചേക്കാം എന്നതാണ് ഒരു കണ്ടെത്തൽ. സംസാരത്തിലും മറ്റും ഒരു കാര്യം മറച്ചുവെയ്ക്കുന്നതിനേക്കാൾ വളരെയേറെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ആ കാര്യത്തെപ്പറ്റി സ്വയം ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുക. നമ്മുടെ സ്വന്തം രഹസ്യങ്ങളെ പോലെ തന്നെ നമുക്ക് അടുപ്പമുള്ളവർ നമ്മളോട് പറയുന്ന രഹസ്യങ്ങളും നമ്മെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കാം. നമ്മളെ രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ച വ്യക്തിയോടുള്ള നമ്മുടെ അടുപ്പം കൂടുതലായിരിക്കുന്തോറും ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കൂടുതലായിരിക്കും. അതുപോലെ രണ്ടുപേർക്കും അറിയാവുന്ന ഒരാളെ പറ്റിയുള്ള രഹസ്യമാണ് സൂക്ഷിക്കേണ്ടതെങ്കിൽ അത് രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കുന്നയാൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ട് കൂടുതലാക്കുന്നു (ഇത് പലർക്കും അനുഭവമുള്ള കാര്യമായിരിക്കും).
ഇനി നമ്മുടെ സ്വന്തം രഹസ്യങ്ങളുടെ കാര്യം എടുത്താൽ നമുക്ക് നാണക്കേട് (Shame) ഉണ്ടാക്കുന്ന തരം രഹസ്യങ്ങളാണ് കുറ്റബോധം (Guilt) ഉണ്ടാക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങളെക്കാൾ മനസ്സിന് ബുദ്ധിമുട്ട് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
ചുരുക്കത്തിൽ, മറ്റുള്ളവരുടെ രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ സൂക്ഷിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരാളാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ അത്തരം രഹസ്യങ്ങളെപ്പറ്റി ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് പരമാവധി ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ ഇന്നസെന്റിന്റെ കഥാപാത്രം ഒരു മലമുകളിൽ ചെന്ന് ചെയ്യുന്ന പണി പരീക്ഷിക്കുക.
 
ഈ വിഷയം പോഡ്കാസ്റ്റ് ആയി സംസാരിച്ചത്:
 
 
https://www.stitcher.com/podcast/malayalam-podcast-on-psychology/e/78683831

Monday, September 14, 2020

പഴയകാലം സുന്ദരമാകുന്നതെന്തുകൊണ്ട് ? | Nostalgia and Rosy Retrospection

 

പഴയ കാലത്തിന്റെ, അല്ലെങ്കിൽ കഴിഞ്ഞുപോയ സംഭവങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ പൊതുവിൽ വളരെ മധുരമുള്ളവ ആയിരിക്കുമല്ലോ. പണ്ടത്തെ ഓണം, പണ്ടത്തെ ആഘോഷങ്ങൾ, പണ്ടത്തെ കുട്ടിക്കാലം അങ്ങനെ നീണ്ടു പോകുന്ന കുളിരോർമ്മകൾ കേൾക്കാത്തവരുണ്ടാകില്ല. എന്നാൽ സാഹിത്യത്തിലും സിനിമയിലും നിത്യ ജീവിതത്തിലും ഒക്കെ കാണുന്ന ഇത്തരം മധുരമുള്ള ഓർമ്മകളുടെ വലിയ ഒരു ഭാഗം നമ്മുടെ തലച്ചോർ തന്നെ ചേർക്കുന്ന 'കൃത്രിമ മധുരം' ആണെന്നതാണ് വാസ്തവം.
നമ്മുടെ ഓർമ്മ എന്നത് നേരത്തെ റെക്കോർഡ് ചെയ്ത ഒരു സിഡി/കാസറ്റ് പ്ലേ ചെയ്യുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു പരിപാടിയല്ല, മറിച്ച് ഓരോ തവണയും പുതുതായി നടക്കുന്ന ഒരു തട്ടിക്കൂട്ടി എടുക്കൽ (reconstructive process) ആണെന്നത് ഇന്ന് പൊതുവെ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യമാണ്. ഈ പ്രക്രിയയിൽ ധാരാളം കൂട്ടിച്ചേർക്കലും വിട്ടുപോകലും ഒക്കെ ഉണ്ടാവാം. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ചിന്താ വൈകല്യം (Cognitive Bias) ആണ് Rosy Retrospection അഥവാ പഴയ സംഭവങ്ങളെ അവ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആയിരുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സുന്ദരമാക്കി ഓർത്തെടുക്കാനുള്ള പ്രവണത. Nostalgia അഥവാ ഗൃഹാതുരത്വം ഇങ്ങനെ biased reconstruction ആവണമെന്നില്ല എന്നതാണ് ഇവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം.
ഇത്തരം മാറ്റിമാറ്റിക്കലുകൾ ദീർഘകാല ഓർമ്മയെ (long term memory) സഹായിക്കുന്നതായും ആത്മാഭിമാനം/സ്വയം മതിപ്പ് (Self-esteem) നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നതായും കാണപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യരെ വിഷാദത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു നിർത്താനും ഇവ സഹായിക്കാം. ഒരു സംഭവത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന വൈകാരിക അനുഭവവും (Peak) അതിന്റെ അവസാന ഭാഗവും (End) ആണ് നമ്മുടെ ഓർമ്മയിൽ കൂടുതൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നത്. ആ സംഭവത്തെ പറ്റിയുള്ള നമ്മുടെ വിലയിരുത്തൽ (whether it was overall positive or negative) ഇവ രണ്ടിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കും Peak-End rule എന്നാൽ ഈ പ്രതിഭാസവും Rosy Retrospection-മായി ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നതാണ്.
പ്രായം കൂടിയവരിൽ ആണ് Rosy Retrospection കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്. 10 മുതൽ 30 വയസ്സിന് ഇടയിലുള്ള കാര്യങ്ങളാണ് വാർധക്യത്തിൽ ഏറ്റവും നന്നായി ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയുന്നത് എന്നതും, positive ആയ കാര്യങ്ങളാണ് കൂടുതൽ ഓർമ്മയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുക എന്നതും ഇതിന് കാരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.
Declinism അഥവാ സമൂഹം മൊത്തത്തിൽ മോശം അവസ്ഥയിലേക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്ന ചിന്തയുമായി ചേർന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ Rosy Retrospection ധാരാളം രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉള്ള ഒന്നായി മാറുന്നു. 'Make America Great Again' എന്ന മുദ്രാവാക്യമുയർത്തി വെള്ളക്കാരായ മധ്യവയസ്കരുടെ വോട്ടുകൾ കൂട്ടത്തോടെ നേടാൻ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന് കഴിഞ്ഞത് ഒരു ഉദാഹരണമാണ്.
നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങളെയും ആലോചനകളെയും കാര്യമായി സ്വാധീനിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട് എന്നതുകൊണ്ടും, പഴയ അബദ്ധങ്ങൾ ആവർത്തിക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കാം എന്നതുകൊണ്ടും, നിലവിലുള്ള ജീവിതാവസ്ഥയുടെ ചില മെച്ചങ്ങൾ നാം കാണാതെ പോകാൻ കാരണമാകാം എന്നതുകൊണ്ടും ഓർമ്മകളിൽ ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ മധുരം ചേർക്കുന്ന തലച്ചോറിന്റെ ഈ വേലയെ പറ്റി നാം അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.
 
ഈ വിഷയം പോഡ്കാസ്റ്റ് ആയി പറഞ്ഞത് താഴെ ചേർക്കുന്നു.
 
https://www.stitcher.com/podcast/malayalam-podcast-on-psychology/e/78683832
 

Friday, September 04, 2020

മടിയാണ് സാറേ മെയിൻ - On Laziness and Procrastination

മടിയില്ലാത്ത മനുഷ്യരുണ്ടാവില്ലല്ലോ. മടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എത്ര മീമുകളാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നിറയെ.
വെറും മടിയും (Laziness), ചെയ്തുതീർക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളെ മാറ്റിവെച്ച് അത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടതല്ലാത്ത, എന്നാൽ നമുക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന ഏതെങ്കിലും കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ചാടി പോകുന്ന പരിപാടിയും (Procrastination) പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ട, എന്നാൽ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ കാര്യങ്ങളാണ്. അവസാനനിമിഷത്തിൽ തിരക്കിട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന പ്രത്യേക ലഹരിക്കു വേണ്ടി കാര്യങ്ങൾ നീട്ടി വെക്കുന്ന പ്രകൃതത്തെ Active Procrastination എന്നാണ് വിളിക്കുക. ഈ പ്രകൃതം സാധാരണ മാറ്റിവെക്കലിനെ പോലെ പ്രശ്നകാരിയല്ല എന്നാണ് നിലവിലുള്ള പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്.
Carlton സർവ്വകലാശാലയിലെ ഡോക്ടർ ടോം പിക്കൈൽ (Tom Pychyl), Sheffield സർവ്വകലാശാലയിലെ ഡോക്ടർ ഫ്യൂഷാ സിറോയ് (Fuschia Sirois) തുടങ്ങിയവർ ഈ രംഗത്ത് ഗവേഷണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വരാണ്. Procrastination എന്നത് സമയത്തിന്റെ കൃത്യമായ വിനിയോഗവുമായി (Time management) ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യമേയല്ല, മറിച്ച് വൈകാരിക നിയന്ത്രണവുമായി (Emotional Self-Regulation) ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യമാണ് എന്നതാണ് ഏറെക്കുറെ ഉറപ്പിച്ചു പറയാവുന്ന ഒരു വസ്തുത. നമുക്ക് ചെയ്യാനുള്ള (എന്നാൽ നാം മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന) കാര്യത്തിന്റെ ചില പ്രത്യേകതകൾ നാം അവ നീട്ടിവെക്കാനുള്ള സാധ്യത കൂട്ടുന്നതായി ടോം പിക്കൈൽ പറയുന്നു. ഒരു ജോലിയുടെ ബുദ്ധിമുട്ട്, വ്യക്തതക്കുറവ്, രസമില്ലായ്മ, വൈദഗ്ധ്യക്കുറവ് ഒക്കെ ഇക്കൂട്ടത്തിൽ പെടുന്നു.
ഇങ്ങനെ അത്യാവശ്യം ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് പകരം സമയം കൊല്ലാനുള്ള സാധ്യതകൾ ഇന്റർനെറ്റ് വന്നതോടെ കൂടിയിട്ടുണ്ട് എന്നും കാണാം. യൂട്യൂബിൽ പൂച്ചകളുടെ വീഡിയോകൾ (Cat videos) കാണുന്ന ആളുകളിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം ഇത്തരത്തിൽ അത്യാവശ്യ പണികൾ മാറ്റിവെച്ച് ഇരിക്കുന്നവരാണെന്നും അവരിൽ പലർക്കും പിന്നീട് അതിൽ കുറ്റബോധം ഉണ്ടാകാറുണ്ടെന്നും പഠനങ്ങളുണ്ട്.
ഇത്തരം മാറ്റിവെക്കലിനു പിന്നിൽ വൈകാരിക നിയന്ത്രണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങളാണ് എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ Emotional Self-regulation ശീലിക്കുന്നത് ഈ ദുശ്ശീലത്തെ നേരിടാൻ സഹായിക്കാം. അതുപോലെ ചെയ്തുതീർക്കേണ്ട കാര്യത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗമെങ്കിലും തുടങ്ങി വെക്കുക (5 minute rule), വലിയ ജോലികളെ ചെറിയ ടാസ്കുകൾ ആയി വിഭജിക്കുകയും അവ പൂർത്തീകരിക്കുന്നതിന് സ്വയം ചില പാരിതോഷികങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുക ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത് ചിലർക്ക് സഹായകമാകാറുണ്ട്. ഈ മേഖലയിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും ഇത്തരം പരിഹാരക്രിയകളെ പറ്റി, കൂടുതൽ ഗവേഷണം നടക്കേണ്ടതുണ്ട്.
 
ഇതേ കാര്യങ്ങൾ പോഡ്കാസ്റ്റ് ആയി സംസാരിച്ചത് ദാ ഇവിടെ ലഭ്യമാണ്:
 
Google Podcasts: https://podcasts.google.com/feed/aHR0cHM6Ly9hbmNob3IuZm0vcy8yYzg2MTMwOC9wb2RjYXN0L3Jzcw/episode/YTliZmJhZGItOGUzZC00YTFiLTkzMTYtZDdlNzJmYTA0NDBm?sa=X&ved=2ahUKEwiQoNaN6szsAhVR9DgGHalGBTYQkfYCegQIARAF